Spokojne i dostojne koty dworskie – Pers

Persy to jedna z najwcześniej udomowionych ras kotów. Już pod koniec średniowiecza, gościły one stale na książęcych dworach. Posiadanie pupila właśnie tej rasy należało do dobrego tonu. Koty perskie przez lata zmieniały się, głównie za przyczyną doboru hodowlanego, mającego na celu ulepszyć, jakość futra, czy zwiększyć długość włosów. Co jednak stałe, to charakter persów, ten nie zmienił się specjalnie przez kilkaset lat. Persy to jedne z najspokojniejszych gatunków, idealnie nadające się do trzymania w mieszkaniu, lubią zabawy a w szczególności pieszczoty, nie wykazując praktycznie żadnej agresywności czy uporu. Persy to też, głównie za sprawą futra, i puszystego ogona, jedne z najbardziej rozpoznawalnych gatunków kotów. Dzisiejszy standard hodowlany to przede wszystkim odpowiednie proporcje i wyrównany fenotyp. Okrągła głowa, gęste i puszyste futro są najważniejsze. To właśnie wygląd głowy od lat zajmuje badaczy i hodowców. Najbardziej pożądana jest okrągła i duża głowa, z małym szerokim nosem, mającym u nasady stop, czyli charakterystyczne zagłębienie. Co do futra natomiast, najlepiej, aby było ono długie, pełne, z gęstym acz delikatnym podszyciem. Powinno nieco odstawać od ciała i falować w czasie ruchu. Futro znacznie gęstnieje w okresie zimowym, tworząc wokół szyi kryzę, jak u lwa. Trzeba jednak pamiętać, że w tym okresie futro wymaga szczególnej pielęgnacji, konieczne jest praktycznie codzienne czesanie i pudrowanie oraz kąpiel, co pewien czas, aby futerko zachowało sprężystość i jedwabistość. Pielęgnacja nie jest trudna, ani specjalnie wymagająca, konieczna jest jedynie systematyczność. Umaszczenie persów jest różne, możemy spotkać barwy białe, czarne, rude, kremowe, a nawet szare czy niebieskawe, ogółem barw tych jest około 150. Różny jest także kolor oczy, od niebieskiego, przez pomarańczowy po mieszany. Koty perskie ważą średnio od dwóch i pół do sześciu kilogramów, co zależy głównie od diety, ruchu i genów. Jest to gatunek niski, ale o bardzo silnych kończynach. Podczas rozmnażania zazwyczaj pojawiają się 2-4 młode w miocie. To, co u persów charakterystyczne, to ich niesamowicie łagodne usposobienie. Są one spokojne, zrównoważone, wykazują bardzo małe zdolności łowieckie i wolą raczej wylegiwać się na kanapie niż biegać po ogrodzie, chociaż podczas zabawy z człowiekiem i łowczy gen może się ujawnić. Koty te są bardzo inteligentnym gatunkiem, umieją manipulować ludźmi i dość często zdarza się im obrażać. Przy dobrej opiece są jednak bardzo oddane i lojalne wobec właściciela.

Zobacz inne rasy