Kot birmański

Kot birmański to rasa należąca do ras półdługowłosych. Powstała ona w ramach francuskiego programy hodowlanego, z użyciem kotów syjamskich, perskich oraz krótkowłosych europejskich. Wokół pochodzenia tego gatunku wytworzyło się jednak mnóstwo legend. Początkowo miały one służyć lepszemu sprzedawaniu się kotów, jednak tak mocno zakorzeniły się w świadomości ludzi, że krążą do dziś. Jedna z takich legend głosi na przykład, że koty powstały w klasztorze w Birmie i tam czczone były, jako wcielenia zmarłych mnichów. Nie wiadomo, jakim sposobem miały dotrzeć do Europy, najprawdopodobniej samiec i samica gatunku zostali przywiezieni na statku. Kolejna opowieść mówi, że pierwsze okazy przywieziono do Europy w 1919 roku, jako prezent dla francuskiego badacza i podróżnika. Jeszcze inna wersja opowiada, że pierwsza para rasy została wykradziona przez sługę ze świątyni Lao- Tsun i sprzedana amerykańskiemu milionerowi Vanderbiltowi w roku 1920. Oczywiście rzeczywistość nie jest tak bajkowa i rasa została zaplanowana według ścisłych zasad dziedziczenia, dlatego w Europie istniało niewiele linii hodowlanych gatunku. Chcąc zachować jego czystość bardzo długo rezygnowano z tworzenia jakichkolwiek krzyżówek z innymi kotami. Taka praktyka doprowadziła jednak do sytuacji, gdzie koty parujące się, często były ze sobą spokrewnione, co wywołało wiele problemów dziedzicznych, jak karłowatość, czy zmniejszenie liczby młodych w miocie. Dlatego też, zaczęto je krzyżować, przede wszystkim z persami. Kot birmański jest, zgodnie z pierwotnym wzorem – muskularnym, silnym, półdługowłosym zwierzęciem o jedwabistym futrze z białymi oznakami na końcu łap. Jego głowa ma kształt równoramiennego trójkąta. Uszy są dość długie i zaokrąglone na wierzchołkach. Oczy natomiast ma okrągłe i szeroko otwarte, ciemnoniebieski kolor dodaje spojrzeniu wyrazu i ostrości. Ogon nie powinien być zbyt długi, jest natomiast zdecydowanie puszysty. Futro natomiast jest długie lub półdługie, dłuższe na piersi i brzuchu, a nieco krótsze na grzbiecie, nie powinno nigdy ani zbytnio odstawać, ani przylegać do ciała. Umaszczenie jest charakterystyczne, ponieważ zawsze występują znaczenia na łapkach, pyszczku, uszach i ogonie. Są też białe skarpetki oraz ostrogi na łapach. To cecha wyjątkowa właśnie dla tej rasy. Możemy w ich przypadku wyróżnić 7 podstawowych kolorów, ciekawe jest też to, że koty birmańskie zawsze rodzą się białe i wybarwiają stopniowo przez około 3 lata. Jeśli chodzi zaś o charakter, są to zwierzęta bardzo życzliwe i przyjacielskie, inteligentne oraz towarzyskie. Potrafią żyć spokojnie z innymi domowymi zwierzętami, bardzo lubią też dzieci. Nieufne są za to w stosunku do obcych osób, a do domowników bardzo szybko i mocno się przywiązują.

Zobacz inne rasy